Als Britt Dekker een website was: witruimte

Het is ongekend hoe populair Britt Dekker is geworden in 2011. En eerlijk is eerlijk: ook ik vind Britt een aanwinst. Ik ben er nog steeds niet over uit of Britt een act is of gewoon zichzelf, maar eerlijk gezegd wil ik dat ook niet weten. Geef mij maar de illusie van het oprecht naïeve meisje dat Nederland in sneltreinvaart heeft veroverd.

Wat ik het meest waardeer aan Britt is dat ze geen echte flap-uit is, maar echt lijkt na te denken voordat ze iets zegt. Ze lijkt haar belangrijkste opmerkingen op te bouwen met een rust en gemak waar we allemaal iets van kunnen leren. En als ze dan iets zegt, is het oprecht en altijd een reden om even door te denken over wat ze heeft gezegd.

Wat zegt Britt dan

Britt twittert. En dat levert schitterende tweets op als:

Voordat ik voor m'n programma op #Wereldreis ga wil ik vet goed engels leren dat is handig voor de communicatie met locals #EngelsCursusje

11/01/2012 13:36 via UberSocial for BlackBerryReplyRetweetFavorite

@Brittjje

Britt Dekker

De kunst van het weglaten

Bij De Man met de Hamer viel me op dat Britt haar leukste uitspraken centraal zet door voldoende pauze in te bouwen. Witruimte, zou je kunnen zeggen. Zelfs bij Matthijs aan tafel bij DWDD komt er slechts zelden een spraakwaterval uit haar mond (alhoewel dat ook kan liggen aan die praatgrage Ymke). Britt wacht, observeert en laat voldoende ruimte om haar verhaal heen. Om de boodschap (of haar mening) echt te laten opvallen. Dat deed ze al bij Take Me Out. En zelfs toen ze Echte Meisjes in de Jungle won bleef ze relatief bescheiden met haar woorden. Britt verstaat als geen ander de kunst van het weglaten.

Witruimte

Witruimte is de ‘negatieve’ ruimte op een website: de ruimte om tekst of afbeeldingen. Of daartussen. Zoals het op Wikipedia staat: “Witruimtes worden ingezet om [..] de compositie meer rust te geven.” Het begrip komt ook terug in de fotografie en bijvoorbeeld in de tuinarchitectuur.

Het is een onderwerp dat zeker in de helft van de website analyses die ik maak aan de orde komt. Een gebrek aan witruimte geeft onleesbare tekst waar je als bezoeker het liefst zo snel mogelijk van wegrent.

De Vouw (‘the fold’)

Mijn eigen mening over die vouw, het eerste deel van een website dat je ziet zonder te scrollen, is dat je ervoor moet zorgen dat de bezoeker ten alle tijden weet dat er nog iets komt als ie naar beneden scrollt. Het wordt mooi verwoord door Paddy Donnelly op zijn pagina Life, below 600px.

Witruimte in kranten (een voorbeeld)

Een duidelijk voorbeeld van websites die liefst zoveel mogelijk content op zo min mogelijk plek proppen zijn natuurlijk de landelijke dagbladen. Liefst al het belangrijke nieuws boven de vouw. Dus is er geen of te weinig ruimte voor witruimte. Er gebeurt te veel wat te belangrijk is.

Telegraaf

De website van de Telegraaf is al flink verbeterd. De vorige versie van de website was een verschrikking waarbij alles in een breedte van ongeveer 780 pixels werd gepropt. Gelukkig zijn we allemaal overgestapt op iets modernere monitoren met meer pixels (hogere resoluties). Er is meer ruimte beschikbaar, dus er is ook meer ruimte om wit te laten, toch? De Telegraaf doet dat maar ten dele (en ik vind te weinig):

Nu denk je misschien dat de Telegraaf gewoon zoveel content heeft dat het niet mogelijk is om die witruimte te creeëren, maar dat is natuurlijk grote onzin. Vergeet die vouw en breidt de website naar beneden uit. Zo kom ik zelf bijvoorbeeld graag op de website van:

Le Monde

En ik kom daar niet alleen graag omdat ik nog steeds eens een opfriscursus Frans wil volgen, maar vooral omdat de website een voorbeeld is voor andere contentgeöriënteerde websites. Het is een genot om door de website te scrollen en de indeling te bekijken. Er is over veel dingen goed nagedacht (alhoewel de banners van mij anders hadden gemogen). Natuurlijk blijven er voor elke website verbeterpunten, maar voor een aanbieder van zo ontzettend veel tekst doet Le Monde iets goed:

Het gebruik van icoontjes en lists, plus de indeling van de teksten en categorieën met hier en daar een lijn ertussen, maakt dat de website prettig leest. Zelfs die elementen (icoontjes, lijnen) hebben voldoende witruimte.

Witruimte als aandachtstrekker

Witruimte is een must om de website leesbaar te houden. Maar daarnaast kan het nog een belangrijke functie hebben. Hedwyg van Groenendaal zegt in Verleiden op Internet: “Als je meer lege ruimte ergens omheen zet, geef je daarmee aan: dit is belangrijk!”. Ik ben het daar volledig mee eens. Je call-to-action kan een grote groene button zijn, maar ook een korte tekst met extra witruimte!

Jouw website

Heb jij je eigen website wel eens bekeken en gedacht: “het is zo rommelig”? Het kan zomaar dat een juist gebruik van witruimte deze onrust wegneemt. Laat je website gerust in de reacties achter, dan kijk ik graag even met je mee.